Poleski Park Narodowy – królestwo bagien i torfowisk

Poleski Park Narodowy to jeden z najcenniejszych przyrodniczo obszarów w Polsce, położony w województwie lubelskim, w sercu Polesia Zachodniego. Utworzony w 1990 roku park chroni unikatowe torfowiska, bagna, jeziora oraz rozległe lasy i łąki, które stanowią ostoję wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt.

Największą atrakcją parku są drewniane kładki prowadzące przez podmokłe tereny, umożliwiające obserwację niezwykłych krajobrazów bez ingerencji w delikatny ekosystem. Występują tu m.in. żurawie, bieliki, orliki krzykliwe, żółwie błotne oraz liczne gatunki storczyków i roślin owadożernych. Poleski Park Narodowy jest również częścią Rezerwatu Biosfery „Polesie Zachodnie” UNESCO, co podkreśla jego wyjątkową wartość przyrodniczą.

To miejsce zachwyca ciszą, spokojem i bliskością natury, oferując doskonałe warunki do pieszych wędrówek, obserwacji ptaków oraz poznawania jednego z najbardziej naturalnych i dzikich zakątków Polski.

Poleski Park Narodowy - 1 z 23 parków narodowych w Polsce. Jeden z dwóch parków, obok Roztoczańskiego Parku Narodowego, położony z województwie lubelskim. Powstał w 1990 roku na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. Symbolem i znakiem parku jest żuraw. Pod względem powierzchni zajmuje 9762 ha, co daje dziesiąte miejsce w Polsce pod względem wielkości powierzchni parków narodowych. Park podzielony jest na dwie części - całość przedziela droga krajowa nr 82 relacji Lublin - Włodawa. Poleski Park Narodowy obejmuje tereny bagienne i torfowiska i liczne gatunki zwierząt tu żyjące. Występuje to żółw błotny, którego spotkać można na terenie parku lub w jego siedzibie w Urszulinie. Jest to ważna atrakcja turystyczna i niezwykle ciekawe miejsce w Polsce.